Κρουζέιρο ώρα μηδέν

Από το 2004 και μετά η ομάδα με την χειρότερη συγκομιδή βαθμών στον δεύτερο γύρο πέφτει πάντα στην Σέριε Β’. Μέχρι τώρα αυτή είναι η Κρουζέιρο, μεγαλύτερη αρνητική έκπληξη της χρονιάς μιας και στο ξεκίνημα δινόνταν από τους μπουκ ως φαβορί για κατάκτηση του τίτλου. Βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία εδώ και καιρό. Την 19η αγωνιστική βρισκόνταν στην 7η θέση της βαθμολογίας ενώ τώρα βρίσκεται στην 17η. Οι αιτίες τις αποτυχίας γνωστές. Πωλήσεις παικτών, έλλειψη έδρας, συνεχείς αλλαγές προπονητών.


Για να σπάσουν την παράδοση πρέπει να νικήσουν σε πολύ σημαντικά ματς ως το τέλος. Μετά από αυτό της Κυριακής κόντρα στην Ιντερ ακολουθούν τρεις «τελικοί» με ομάδες που έχουν επίσης στόχο την σωτηρία. Εκτός με Αβαΐ, μέσα με Παραναένσε, στην Φορταλέζα με την Σεαρά και για να δέσει το γλυκό υπάρχει το «σούπερκλάσικο μινέιρο» με την μισητή Ατλέτικο Μινέιρο στην τελευταία αγωνιστική.
Η παρουσία του Βάγκνερ Μανσίνι στον πάγκο δεν είναι ότι καλύτερο αφού ο νεαρός τεχνικός υποβιβάστηκε και πέρσι με την Γκουαρανί. Η Κρουζέιρο βέβαια δεν είναι Γκουαρανί αλλά στην κατάσταση που βρίσκεται όλα παίζουν τον ρόλο τους.
Στα θετικά η πολυαναμενόμενη επιστροφή του σημαντικού στράικερ Ουάλισον που έμεινε εκτός τρεις μήνες αλλά φαίνεται να προλαβαίνει τα τελευταία τρία παιχνίδια. Ο κόσμος δεν εγκαταλείπει την ομάδα και όλα δείχνουν πως θα γεμίσει την «Αρένα ντο Ζακαρέ» στα τρία εντός που απομένουν. Η διοίκηση έστω και τώρα, βρίσκεται κοντά στην ομάδα και επιτέλους, έστω και ανεπίσημα, αναλαμβάνει μέρος της ευθύνης και όλες τις προηγούμενες μέρες είχαμε όρκους για νίκη και κλίμα ενωτικό στην απομόνωση της Ατιμπάια.
Τα κομπιουτεράκια των «κρουζεϊρένσες» έχουν πάρει φωτιά. Για τους περισσότερους η «Ραπόζα» μπορεί να σωθεί κόντρα στις στατιστικές. Η πιο δύσκολη στιγμή στην ιστορία της ομάδας είναι τώρα.
Μένει ένας λιγότερο από ένας μήνας για το τέλος. Ενας μήνας που θα θυμούνται για πολύ καιρό οι φίλοι των «σελέστες».